چند نوع تشیع انگلیسی داریم؟

چند سالی است واژه تشیع انگلیسی به عنوان یک مفهوم برای شناسایی کسانی که با ایجاد رسانه در انگلیس قرایتی تفرقه انگیر و تنفرساز از مسائل اعتقادی-تاریخی و کلامی شیع و تسنن ارائه می‌دهند به کار برده می‌شود. فحاشی و کینه توزی و نهایتاً صرف انرژی مسلمان به اختلافات داخی را ثمره این سبک از تشیع می دانیم که غرب 200 سال است پشت آن است.

اما اخیراً دولت انگلیس به صورت رسمی و مستقیم با رسانه های شناخته شده خود قرایتی جدید از مبانی اعتقادی تشیع را توسط فرج دباغ معروف به سروش و عبدالعلی بازرگان به میدان آورده است که وحی را عصاره ذهنی فردی به نام محمد ابن عبدالله می‌داند که متأثر از حیات اعراب جاهلی بوده است. تشیع جدید در صدد ابطال کل دین است اما تشیع پیشین اصرار صریح و علنی مبتنی بر مرزبندی حق و باطل دارد. تشیع انگلیسی متأخر مبانی را به مبارزه می‌طلبد و تشیع انگلیسی مقدم، رفتار را. و این هردو یک آبشخور دارند. البته باید به هنر دولت انگلیس تبریک گفت که می‌تواند مدعیان روشنفکری ما را علیه اعتقادات خودمان به کار گیرد. می‌شود گفت هدف انگلیس معرفی اسلام راستین به مسلمانان است؟ اگر خیر چرا سروش در این پاتق ظاهر می‌شود؟ اصلاح طلبان چه نظری دارند؟

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.