نوشته‌ها

از حذف مراسم عزاداری خون‌آلود “مصائب مسیح” تا لنزهایی که روز عاشورا بر روی ” قمه زنی” زوم شدند + تصاویر

به گزارش قادمون ، از ابتدای قرن حاضر با وقوع حوادث تروریستی 11 سپتامبر 2001 نسبت دادن هر اقدام تروریستی در هر نقطه از جهان به مسلمانان، به امری عادی تبدیل شده است. این شگرد اسلام‌هراسانه، با چنان جدیت و هماهنگی‌ای از سوی رسانه‌های غرب پیگیری شده که دیگر کسی اعم از مسلمان یا غیرمسلمان، تعجب نمی‌کند وقتی تروریست‌های مسلح و جنایتکار فوراً “اسلامگراها”، “مسلمانان افراطی”، “جهادگران اسلام” و… خطاب می‌شوند.

پروپاگاندای رسانه‌ای از هیچ اقدامی برای بدنام کردن مسلمانان و القای رعب و وحشت از این دین آسمانی فروگذار نکرده است. در دو سه سال‌ اخیر که گروه تروریستی “داعش” به عامل وحشت در سراسر دنیا شناخته می‌شود، با وجود اینکه تمام فِرق اسلامی افراطیون را تکفیر کرده‌اند، باز هم با سوءاستفاده از نفرت و وحشت عمومی، شاهدیم که حتی در برخی رسانه‌ها نام “دولت اسلامی” بدون گیومه استفاده می‌شود.

• جنگ رسانه‌ای در مناسبت‌های مذهبی

اکنون در ایام سوگواری سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) به سر می‌بریم و قرن‌هاست که در این ایام پیروان آن حضرت در اقسی‌نقاط جهان به ماتم و سوگواری می‌پردازند. هر سال در همین ایام، موج شدید ضدّ تبلیغاتی علیه تشیع، بازتاب مراسم عزاداری عاشورا در فضای مجازی را تحت‌تأثیر خود قرار می‌دهد.

این موج ضدّ تبلیغاتی و به طور کلی نحوه اطلاع‌رسانی در یاهو، موتور جستجوی گوگل، خبرگزاری‌ها و مطبوعات غربی که امر تازه‌ای مختص به امسال هم نیست، دو دلیل اصلی ممکن است داشته باشد:

• ادعای بازتاب رسانه‌ای و نمایش بی‌طرفانۀ وقایع؟!

اگر خبرنگاران و اصحاب رسانه‌های غربی، دلیلشان برای نمایش این همه خشونت را شغل خود عنوان کنند، خودشان بی‌طرفی و صداقت در انعکاس خبر در این انجام وظیفه‌شان را به سخره گرفته‌اند؛ چراکه مراسم عظیم دهه اول محرم، حتی عکاسی از قمه‌زنی کودکان در دورافتاده‌ترین محلات پاکستان را شامل می‌شود، ولی به طور مثال اجتماع پرشور عزاداران حسینی در بزرگ‌ترین شهرهای ایران را در بر نمی‌گیرد.

اندیشمندان و محققان بسیاری هر ساله در مدح قیام عاشورا و ستایش ظلم‌ناپذیری فرزند آخرین پیامبر الهی صلوات الله علیه و آله، قلم‌فرسایی کرده‌اند که هیچ کدام، نه در این ایام و نه در سایر مواقع، آن طور که باید و شاید مورد توجه خبرنگاران قرار نمی‌گیرد.

• معرفی مکتب تشیع همراه با وحشت و خشونت

امسال از آغازین ساعات روز عاشورا صفحه نخست سایت یاهو مملوء از تصاویر دلخراشی مربوط به قمه‌زنی و زنجیر تیغ‌زنی در عراق بود.

خبرگزاری‌های رویترز، بی‌بی‌سی، دویچه وله و روزنامه نیویورک‌تایمز هم لنز دوربین‌هایشان را جهت دادند و از مراسم عظیم سوگواری عاشورا در جای جای کره زمین، فقط خنجرهای خون‌آلود را گزینش کردند.

علاوه بر این ایام خاص، در هر زمان دیگری که واژه لاتین “Ashura” به موتور جستجو گوگل داده می‌شود، تا 897.000 صفحه اینترنتی فقط و فقط تصاویر دلخراش و مشمئزکننده‌ای از مراسم قمه‌زنی در دسترس کاربر قرار می‌گیرد!

مغرضانه بودن اخبار غرب از مراسم سوگواری مذهبی در اسلام، زمانی آشکارتر می‌شود که بدانیم این قبیل مراسم و آیین‌های مذهبی هرگز اختصاص به مذهب تشیع ندارد.

“نمایش مصائب” (Passion)، یکی از آئین‌های سنتی و مذهبی کاتولیک‌هاست که طی آن مصائب حضرت مسیح (ع) اعم از محاکمه، رنج، شکنجه، (به اعتقاد مسیحیان) مرگ و سرانجام مصلوب شدن ایشان به تصویر کشیده می‌شود.

این مراسم مسیحی یکی از آیین‌های همراه روزه‌داری در “هفتۀ مقدس” (29 مارس: هفتۀ آخر زندگانی مسیح) به شمار می‌رود و در تمام اروپا و بخش‌هایی از آسیای شرقی از لهستان و رومانی و اسپانیا گرفته تا فیلیپین رواج دارد.

در این مراسم، پیروان و عزاداران مسیح به اصطلاح مصلوب، نه تنها به طور کلی چهره و تن برهنۀ خود را با ابزارآلات گوناگون می‌خراشند و شلاق می‌زنند، بلکه اصرار دارند که خودشان را درست به سبک و سیاق همان مصائبی که این پیامبر الهی متحمل شده، زخمی کنند و شکنجه دهند.

عزاداران در این مراسم، ابزارهای دست‌سازی را که به همین منظور از یک دستگیره و میخ و خرده‌شیشه ساخته شده، با فشار بارها و بارها روی سینه، پاها و بازوهای برهنه خود می‌کشند و بدین ترتیب با جاری شدن خون از زخم‌های بدنشان  این آداب و رسوم را زنده می‌دارند. برپاکنندگان این مراسم معتقدند فوران خون روی بدن در هفتۀ مقدس، گناهانشان را پاک می‌کند.

با این حال می‌بینیم که با جستجوی واژه “Passion” در گوگل، تنها تصاویری از نقاشی‌های کلیسای کهن و عکس‌هایی از سکانس‌های فیلم‌های ساخته شده در این باره در دسترس مخاطب قرار می‌گیرد!

برخی صاحبنظران و تاریخ‌پژوهان معتقدند مراسم عزاداری و آئین‌های سوگواری از مسیحیت وارد فرهنگ شیعیان شده است.

چنانچه گفته شد نه تنها چنین مراسمی باعث انتقاد به کلیسای کاتولیک و متهم کردن این مذهب به خشونت و توحش نمی‌شود، بلکه عدم بازتاب رسانه‌ای‌اش نیز، آن گونه که تلاش می‌کنند عاشورای حسینی را با قمه‌زنی معرفی کنند، قابل تأمل است.

این دست آئین‌های عزاداری، در میان مرتاضان هندی و کشورهای شرق آسیا هم رواج دارد؛ منتها بازتاب رسانه‌ای بسیار خفیف آن و از همه مهم‌تر شناساندن این آئین‌ها به عنوان آداب و رسوم جاافتادۀ فرهنگی، نشان می‌دهد که فقط در مورد تشیع و مکتب عاشوراست که چنین هجمۀ تبلیغاتی عظیمی صورت می‌گیرد.

در غیر این صورت چرا راه رفتن روی میخ، قورت دادن آتش، درآوردن چشم از حدقه یا… هیچگاه به انتقاد از دین بودائیان و تخریب چهرۀ این دین در چشم افکارعمومی منجر نمی‌شود؟

*** دلیل نهی مراجع

در طی تاریخ قمه‌زنی در ایران اغلب فقهای تشیع امر به حرمت این عمل داده‌اند. حکم حرام بودن این قبیل اعمال هم بر این اصل اجتهادی استوار است که هرگونه سخن، رفتار، گفتار یا اقدامی که بستر سوءاستفاده دشمنان اسلام یا تخریب جایگاه مذهب در میان غیرمسلمانان را سبب شود، حرام است.

در شرایط فعلی که رسانه‌های غربی تعمداً عملکرد قشر محدودی را در ایام عزای حسینی بازتاب گسترده می‌دهند و این امر وهن شیعه و موجب سوءاستفاده دشمنان می‌شود، رهبر معظم انقلاب این قبیل اقدامات را حتی در خفا نیز حرام اعلام نمودند.

منبع :باشگاه خبرنگاران

خاتمه قمه زنی در یک شهر با یک استدلال قرآنی

حجت الاسلام شیخ محسن قرائتی در خاطره ای که مجله مبلغان، در شماره 39 فروردین 1382،منتشر شده است، از استدلال قرآنی جالبی که برای متقاعد کردن مردم یکی از شهرهای کشور برای خاتمه دادن به قمه زنی اینگونه سخن می گوید: در یکی از شهرها با وجود توصیه های مبلغین بزرگوار مبنی بر پرهیز از قمهزنی، مردم به خاطر اعتقادات خود دست برنمی داشتند. به ما گفتند به آنجا برویم و آنها را از این کار باز داریم . ایام ماه محرم بود و چون اعلام کرده بودند فلانی میآید و مردم ما را در تلویزیون دیده بودند، در مسجد جمع شدند.
وقتی وارد شدم گفتند: آقای قرائتی آمده ای برای قمه زنی بگویی. گفتم: شغل من چیست؟ گفتند: تو معلم قرآن هستی. گفتم: به عنوان معلم قرآن قبولم دارید؟ گفتند: بله قبولت داریم ولی حرف قمه نزنی، فقط قرآن بگو . من روی تخته نوشتم: «بسم الله الرحمن الرحیم – یا ایها الذین آمنوا لا تقولوا راعنا و قولوا انظرنا» «ای کسانی که ایمان آورده اید! “راعنا” نگویید، بلکه بگویید: “انظرنا”.» و بعد توضیح دادم که: «یا ایها الذین آمنوا» یعنی: ای مؤمنین . «لا تقولوا راعنا و قولوا انظرنا» یعنی: راعنا نگویید بلکه انظرنا بگویید. راعنا نگویید یعنی چه؟ این قصه ای دارد و قصه اش این است که: پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله در حال سخنرانی بود، یک نفر از پای سخنرانی گفت: راعنا، یعنی مراعات ما را هم بکن . یعنی آرامتر صحبت کن یا به این طرف و آن طرف نگاه کن .

این کلمه راعنا مثل کوکو است که هم می شود آن را با سیب زمینی درست کرد و هم با سبزی. «راعنا» را هم می شود از ریشه «رعی» گرفت و هم از ریشه «رعن». اگر از «رعی» گرفته شود به معنای «مراعات ما را بکن» است، ولی اگر از ریشه «رعن» گرفته شود، رعونت به معنای خر کردن است و «راعنا» یعنی «خرمان کن.»
وقتی که مسلمانان می گفتند «راعنا» هدفشان مقدس بود و معنای «مراعاتمان کن» را اراده می کردند، ولی یهودیها از این کلمه استفاده کرده و گفتند: مسلمانها به پیغمبرشان می گویند خرمان کن. در اینجا آیه نازل شد که: «یا ایها الذین آمنوا لا تقولوا راعنا و قولوا انظرنا»؛ «ای کسانی که ایمان آورده اید، “راعنا” نگویید بلکه “انظرنا” بگویید.» یعنی کلمه ای را که دشمن از آن سوء استفاده می کند به کار نبرید .

بعد از این که این آیه را تفسیر کردم، گفتم: شما که قمه می زنید هدفتان مقدس است و به عشق امام حسین علیه السلام این کار را می کنید، ولی تلویزیون کشورهای اروپایی این کار شما را دوازده مرتبه نشان داده و گفته است که شیعه ها دچار مرض خودآزاری هستند. دشمن از این کار شما چنین سوء استفاده می کند . این کار امروز شما مثل همان «راعنا» گفتن مسلمانان صدر اسلام است که دشمن از آن سوء استفاده میکرد و قرآن کریم با آیه مورد بحث به مسلمانان آن روز و امروز هشدار می دهد که از هر کاری که دشمن از آن سوء استفاده میکند پرهیز کنید. پس چون امروز دشمنان از قمه زنی شما سوء استفاده می کنند، شما دیگر قمه نزنید. گفتند: حالا فهمیدیم و دیگر قمه نمی زنیم .
پس از این جلسه به تهران رفتیم و آن سال در آن شهر جز چند نفر کسی قمه نزد .

farhangnews_124737-352284-1430741290

 

چرا شیعه انگلیسی به جای قمه زنی از حرم دفاع نمی کند؟!

به گزارش قادمون ، حجت الاسلام والمسلمین مصطفی جوادی نسب، پژوهشگر کلام با اشاره به فعالیت های جریان شیعه لندنی اظهار کرد: این طیف افرادی افراطی هستند که از چند سال پیش فعالیت خود را تشدید کردند و امروز مشکلاتی که آنها برای جهان اسلام می آفرینند، علنی شده است.

وی ادامه داد: این افراد از چند سال گذشته در پی جذب اقشار مذهبی به ویژه مداحان اهل بیت (ع) و افرادی که در هیئت ها شرکت می کردند داشته و دارند تا از طریق برانگیختن احساسات آنها، به نظام جمهوری اسلامی ایران ضربه بزنند.

حجت الاسلام جوادی نسب تصریح کرد: شیعیان لندنی افراد تندرویی هستند که برخی از آنها ندانسته و از روی جهل و غالب آنها آگاهانه و با تعمد، در این جناح قرار گرفته اند و یکی از اصلی ترین سرشاخه آنها نیز در کشور به فعالیت های خود در پوشش جانبداری از اهل بیت (علیهم السلام) می پردازد.

این پژوهشگر کلام ابراز کرد: به طور مثال وقتی مقام معظم رهبری اقدام به صدور فتوایی مبنی بر تحریم قمه زدنی کردند، این افراد فریاد وامصیبتاه! و واغربتا برای امام حسین (ع) سر دادند و اقدام به شانتاژ و به اصطلاح شلوغ کاری کردند که اباعبدالله الحسین (ع) مظلوم است و اجازه ریختن خون در راه ایشان سلب شده و شعائر حسینی در حال از بین رفتن است!

وی با بیان اینکه در واقع این افراد تندرو ادعای فدا کردن جان و ریختن خون خود در راه امام حسین (ع) و اهل بیت (علیهم السلام) را دارند، گفت: پس از صدور فتوای رهبر معظم انقلاب، در حقیقت قمه زنی یکی از برنامه های مهم این قشر شد و با این حرکت مقابل رهبری و نظام قد علم کردند اما همین افراد که ادعای ریختن خون خود و فدا کردن جان برای امام حسین (ع) و اهل بیت (علیهم السلام) را دارند، به راستی هنگام دفاع از حرم حضرت زینب (ع) و حضرت رقیه (ع) در پی تجاوز تکفیری ها به سوریه کجا بودند و چرا در راه اهل بیت (علیهم السلام) خون خود را نریختند؟!

حجت الاسلام جوادی نسب بیان کرد: پس از زیر سوال بردن این حرکت خنثی و سکوت شیعه های لندنی در برابر دفاع از حرم اهل بیت (علیهم السلام)، آنها برای خالی نبودن عریضه و حفظ ظاهر مقری در نزدیکی کربلای معلی با حضور 30 تا 40 تن ایجاد و ادعا کردند ما آماده ایم هنگام حمله داعش به حرم امام حسین (ع) از این مکان دفاع کنیم! اما هرگز دیده نشد میان مدافعان حرم و هنگام عمل، هیچ یک از این افراد حضور داشته باشند همان طور که در میان نیروهای مبارزه با داعش، ما هیچ فردی از این گروه را مشاهده نمی کنیم.

وی با بیان اینکه این افراد با زیرکی خاصی اقدام به تبلیغ و نفوذ در میان اقشار مذهبی می کنند، اذعان کرد: به طور مثال شیعیان لندنی اقدام به راه اندازی شبکه های ماهواره ای می کنند که در گام نخست به نظر می رسد این شبکه ها کاملا مذهبی بوده و ربطی به سیاست ندارند؛ آنها با استفاده از پخش مداحی و روضه خوانی دقیقا این مطلب را به ذهن مخاطب القا می کنند که این شبکه تنها یک شبکه مذهبی صرف است اما پس از گذشت مدت زمان یک تا دو سال، اقدام به پخش برنامه های سیاسی اما بسیار ظریف و در خلال برنامه های مذهبی کرده و به این ترتیب تبلیغات خود را علیه جمهوری اسلامی ایران آغاز می کنند یعنی به طور دقیق پس از جذب مخاطب و اعتماد او.

مدیر ویدئو شیعه با بیان اینکه جریان افراطی شیعه خود را پدرخوانده شعائر حسینی معرفی می کند، گفت: این افراد با متهم کردن علمای دین و بزرگان به فسق و فجور و کفر، تلاش می کنند اهداف دشمن را دنبال کرده و در این راستا حتی گاه اقدام به جانبداری از یک جریان شیعی معتدل و ولایت مدار و پایگاه های اطلاع رسانی آنها کرده تا بدین ترتیب هم اعتماد ولایتمداران را جلب کنند و هم از فیلتر شدن شبکه های خبری و رسانه های خود جلوگیری کنند؛ در حقیقت یکی به نعل می زنند و یکی به میخ!

وی با تاکید بر اینکه تمامی این اقدامات شیعیان لندنی در پی تحقق اهداف دشمن است، اضافه کرد: امروز کشورهای غربی به این نتیجه رسیده اند که با مکتب اهل بیت (علیهم السلام) و شیعه و ایرانی نمی توان وارد جنگ سخت شد، بنابراین، آنها با شناخت روحیات دینی مردم کشور، تلاش می کنند با در خدمت گرفتن مزدوران داخلی، اهداف خود را به پیش برند.

حجت الاسلام جوادی نسب با منافق خواندن جریان شیعه لندنی در پایان خاطرنشان کرد: این افراد تخریب نظام جمهوری اسلامی ایران را در راس اهداف خود دنبال کرده و در حقیقت آنها پازل سازمان مجاهدین خلق و منافقان را تکمیل می کنند.

منبع : شبستان

معنای وهن آمیز بودن قمه زنی چیست؟

بسیار شنیده ایم که طرفداران قمه زنی از عنوان «وهن آمیز بودن قمه زنی» با نام «تمسخر» یاد می کنند و می گویند تمسخر دیگران هیچ گاه موجب حرمت احکام اسلامی نمی شود.

به گزارش قادمون ، متن پیش رو یادداشتی از حجت الاسلام مهدی مسائلی است که در پی می آید؛

بسیار شنیده ایم که طرفداران قمه زنی از عنوان «وهن آمیزبودن قمه زنی» با نام «تمسخر» یاد می کنند و می گویند تمسخر دیگران هیچ گاه موجب حرمت احکام اسلامی نمی شود؛ زیرا کفار بسیاری از احکام و قوانین اسلامی، همچون حجاب، حدود، قصاص و… را نیز استهزا و تمسخر می کردند و اگر بخواهیم برای این تمسخر آن ها شأنیتی قائل شویم، باید همه احکام الهی را تعطیل کنیم. همچنان که قرآن کریم دراین باره فرموده است: «وَ لَنْ تَرْضی عَنْکَ الْیَهُودُ وَ لاَ النَّصاری حَتَّی تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ و یهود و نصارا هرگز از تو راضی نخواهند شد مگر آنکه از آیین آن ها پیروی کنی.» (بقره، ۱۲.)

در پاسخ به این شبهه باید گفت:

عنوان وهن آمیزبودن، معنایی متفاوت از تمسخر دارد؛ به این معنا که وهن آمیزبودن قمه زنی مربوط به تأثیرهای منفی است که بر عقاید و افکار افراد، اعم از مسلمانان و غیرمسلمانان گذاشته و موجب انزجار و دل زدگی آن ها از اسلام و تشیع می شود. پس قمه زنی به جای اینکه مردم جهان را به امام حسین(ع) و قیام عاشورا علاقه مند کند، تضعیف مذهب شیعه را در چشم جهانیان درپی دارد و موجب می شود آنها شیعه را متهم به خشونت، توحش و خرافه گری کنند. از همین رو حتی اگر این عمل را به عنوان نوعی عزاداری قبول کنیم و دلایل دیگری را که برای حرمت آن بیان می شود نپذیریم، ترک آن بسیار مهم تر از انجام آن است. البته ممکن است این نگاه وهن آمیز، در ادامه تمسخر دیگران را نیز درپی داشته باشد، زیرا استهزا و تمسخر، از ناحیه فرقه های دیگر اسلامی یا از ناحیه ملت ها و ادیان دیگر، بر دو قسم است:

۱. استهزای باطل و ناحق: تمسخر و استهزایی که تنها ازجهتِ دشمنی آن ها با ما صورت می گیرد و ناشی از عیب و ایراد ما نیست، این نوع استهزا هیچ گونه تأثیری نداشته و مانعیتی ندارد؛ مثل اینکه مردم مذاهب یا ادیان دیگر اعمال عبادی ما را به استهزا بگیرند. این نوع استهزا ناشی از وجود نقص و عیبی در مؤمنان یا در خود دین نیست.

۲. استهزا به جهات واقعی: برخی از استهزاها جهاتِ واقعی دارند و موجب هتک حرمت و استهزای واقعی شریعت و دین می شوند. لذا اگر در موردی تطبیق عنوانِ کلی بر مصداقِ خارجی، منجر به استهزای واقعی شد، باید آن را تحریم نموده و از انجام خودداری کنیم. مثلاً اگر تطبیق عنوان کلیِ عزاداری بر مصادیقِ خارجی آن، همچون قمه زنی، موجب این استهزا شود، انجام این مصادیق حرام شرعی است.

آری، ما از ریشخند دشمن نمی ترسیم، از بد نمایاندن اسلام به ملت ها در هراسیم. ما از آن می ترسیم که پافشاری ما بر برخی از اعمال بی ریشه و ابداعی، بهانه ای به دست دشمنان بدهد و آن ها با استفاده از آن، ملت هایی را که تشنه اسلام هستند از آن بیزار کنند.

آیا تمسخر کفار نقشی در تغییر روش ها ندارد؟

مشخص شد که عنوان وهن مذهب بودن قمه زنی، با موضوع تمسخر دیگران متفاوت است؛ اما آیا به راستی تمسخر دیگران هیچ نقشی در تغییر روش ها و رفتارهای دینی و مذهبی مسلمانان ندارد!؟

حقیقت آن است که دین اسلام در برابر تمسخر و استهزای دیگران دست وپابسته عمل نمی کند و سیاست های متفاوتی را در برخورد با استهزا کنندگان دنبال می نماید. زیرا اگر ایراد و مخالفت یا تمسخر کفار درباره یکی از تعالیم و قوانین ثابت و تغییرناپذیر اسلامی باشد، لازم است ضمن بی توجهی به تمسخرها و حاشیه سازی ها، با منطق علمی و مستدل به مقابله با استهزاکنندگان بپردازیم. اما هنگامی که دشمنان با استفاده از امور غیراصیل و غیرمرتبط با اندیشه اسلام و تشیع، به حاشیه سازی پیرامون تعالیم اسلامی می پردازند و قصد دارند از تأثیر واقعی آن ها بر افکارجهانیان بکاهند، تأکید بر چنین رفتارهایی مسلمانان را به حاشیه رانده و خدمتی تبلیغاتی برای دشمنان اسلام و تشیع است.

پس میانِ مسخره کردن ذات اسلام، یعنی واجبات و محرمات اسلام با مسخره کردن امور مباح تفاوت است. در واجبات و محرمات ضرورت ایجاب می کند که بر موضع خود تأکید ورزیم و با رویارویی نیرومند، با مسخره کنندگان برخورد کنیم؛ اما در امور مباح وضع چنین نیست. هنگامی که یک عمل مباح دستاویز دشمنان می شود تا مسلمانان را استهزا نموده و به این وسیله آن ها را تضعیف نمایند، وظیفه هر مسلمانی است که از این گونه اعمال کناره گیری کند. این حقیقتی است که در آیات قرآن به خوبی به آن اشاره شده است. چنان که می بینیم در آیه ۱۰۴ سوره بقره خداوند مؤمنان را از به کاربردن کلمه «راعِنا» برحذر داشته و می فرماید:

«یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لاتَقُولُوا راعِنا وَ قُولُوا انْظُرْنا وَ اسْمَعُوا وَ لِلْکافِرِینَ عَذابٌ أَلِیمٌ؛

ای کسانی که ایمان آورده اید [هنگامی که از پیامبر تقاضای مهلت برای درک آیات قرآن می کنید] نگویید «راعِنا» بلکه بگوئید «اُنْظُرنا» [چرا که همان مفهوم را دارد و دستاویزی برای دشمن نیست] آنچه به شما دستور داده می شود بشنوید و برای کافران و استهزاکنندگان عذاب دردناکی است.»

می توان از این آیه به خوبی درک کرد که مسلمانان باید در برنامه های خود مراقب باشند تا هرگز بهانه به دست دشمن ندهند و حتی از گفتن یک جمله کوتاه که ممکن است سوژه ای برای سوءاستفاده دشمنان شود احتراز جویند. قرآن با صراحت برای جلوگیری از سوءاستفاده مخالفان به مؤمنان توصیه می کند که حتی از گفتن یک کلمه مشترک که ممکن است دشمن از آن معنی دیگری قصد کند و به تضعیف روحیه مؤمنان بپردازد، پرهیز کنند. دامنه سخن و تعبیر وسیع است؛ پس چه لزومی دارد انسان جمله ای را به کار برد که قابل تحریف و سخریه دشمن باشد. در مورد عزاداری نیز وضع چنین است. بی شک عزاداری امام حسین(ع) از دستورات مؤکدی است که شیعیان هیچ گاه از آن کوتاهی نخواهند کرد. همه می دانند که قمه زنی رفتاری نیست که شرع مقدس اسلام آن را به مردم القا کرده باشد؛ بلکه روشی است که بعضی از مردم عادی و ناآگاه آن را به عزاداری ها راه داده اند. پس هنگامی که می توان به روش های صحیح و مناسبی که چنین آثار منفی را درپی ندارد، عزاداری نمود، چه لزومی دارد بر اعمالی تکیه کنیم که برای خودِ مسلمانان نیز توجیه پذیر نیستند، چه برسد برای کفار که حتماً آن را عملی خرافی و جاهلانه می پندارند.

درنهایت باید بدانیم که ما ملتزم به دفاع از اسلامی هستیم که بر قلب پیامبر گرامی اسلام، حضرت محمد(ص) نازل شده و ایشان به مردم ابلاغ کرده اند. معیار سلامت و قداست هر عملی همین است. اما چیزهایی که مجسم کننده حقیقت خالص اسلام نیستند، حال به این علت که از امور زائد و تحریف شده هستند یا بدان جهت که از روش هایی هستند که برحسب اختلاف اوضاع و احوال زمانی و اجتماعی، ارزش و اعتبار آن ها مختلف می شود، هیچ التزامی نداریم که در زندگی خود با آن ها هماهنگ شویم، چه رسد به اینکه بخواهیم از آن ها دفاع کنیم. زیرا این ها نه از اصول اسلام اند و نه از فروع آن؛ بلکه باید براساس معیارهای صحیح اسلامی بررسی و نقد شوند تا معلوم شود که به مصلحت هستند یا نه. مقدسات دینی، همان حقایق اصیلی است که در برابر نقد، استوار می ماند و از هیچ چیز، جز حجّت و دلیل، تبعیت نمی کند. از این راه است که می توان اسلام را از تحریف و آلودگی، معیارها را از انحراف و حال و آینده را از اسارت اموری که به آن ها انس گرفته ایم، حفظ نمود. اگر بخواهیم دین، تبدیل به تقلیدها و عاد ت های بی ارزش نشود و ارزش فکری و عقلی خود را حفظ کند، راه همین است.

منبع :  خبرگزاری مهر

آیا تا به حال “عاشورا” را به انگلیسی سرچ کرده‌اید؟

به گزارش قادمون ، “عاشورا”، کلمه ای است که اگر لاتین آن را در گوگل سرچ کنید و بخواهید داده های مرتبط با آن را پیدا کنید، با مطالب و تصاویری رو به رو خواهید شد که ببشتر از چند ثانیه توان جست و جو پیرامون این مطلب را انداشته و فضا را ترک خواهید کرد. هنگامی که واژه “ashura ” که بی شک یکی از ستون های اسلام و اوج حقیقت بندگیست را سرچ کنید با تصاویر دلخراش قمه زنی و مطالب از این دست مواجه خواهید شد، حتی در تصاویر گوگل نمونه یک عزاداری واقعی را نخواهید  دید چرا که فرمانداران این جریان حتی از وجود کوچکترین روزنه حقیقتی پیرامون این موضوع واهمه دارند !

001

به این ترتیب عاشورا را با آن همه دلاوری و درس زندگی که عزای آن مانوس با تعالی وجود است، به شما به عنوان قمه زنی معرفی می کنند که به نحوی از آن زده شده و دیگر به دنبال جست و جوی بیشتر در این رابطه نروید! از طرف دیگر این اقدامی دیگر در راستای اسلام هراسی و نشان دادن چهره ای خشن از آن است.

پیش از این نیز سال گذشته رسانه های غربی  در یک شیطنت بی شرمانه عزاداران حسینی در سرتا سر جهان را در در چارچوب قمه زنی معرفی کردند.

خبرگزاری انگلیسی رویترز در گزارشی جانبدارانه باعنوان “فستیوال عاشورا”، آئین های نهی شده‌ای چون قمه زنی و تیغ زنی در کشورهایی چون عراق، هند، پاکستان و افغانستان را مورد توجه قرار داد.انتشار این تصاویر موج رسانه ای جدیدی علیه مسلمانان بر پا کرد و عکس ها به گونه ای گزینش شد که دلخراش بوده و از عکس کودکان و نوجوانان بیشتر استفاده شود.

 

آیا تا به حال

امام خمینی(ره) در پاسخ به استفتایی که در سالهای اول انقلاب شده بود فرمودند: (در وضع موجود قمه نزنند…) مقام معظم رهبری نیز در مورد خرافه زدایی از عزاداری فرمودند: قمه زدن هم از آن کارهای خلاف است… این یک کار غلطی است که عده ای قمه ها را بگیرند و بر سر خود بزنند و خون بریزند… کجای این کار عزاداری است؟ این جعلی است. این ها چیزهایی است که از دین نیست.

به همین منظور آیت الله مکارم شیرازی، در پاسخ به استفتایی مبنی بر اینکه “قمه زدن در عزای سید الشهدا(علیه السلام) چه حکمی دارد؟”، می گوید: به یقین کسانی که قمه می‌زنند از عاشقان و دلباختگان حضرت اباعبدالله(ع) هستند لکن این عمل در شرایط فعلی به مکتب اهل بیت(ع) ضربه می‌زند و آثار سوء آن مشهود است.

استاد برجسته حوزه در ادامه اظهار داشته است: چه بهتر که خون خود را به مراکز انتقال خون هدیه کنند که باعث حیات مسلمانی می‌گردد “ومن احیا‌ها فکانما احیی الناس جمیعا”.

گفتنی است (در شرایطی که دشمنان اسلام سعی در منزوی کردن مسلمانان دارند و با حیله هایی می خواهند اسلام را خرافی و مسلمانان را بی منطق معرفی کنند، انجام این گونه اعمال که در متن دین وجود ندارد و در حال حاضر موجبات وهن شیعه و عزاداری را فراهم می کند و به نظر خلاف عقل است و کاری عقلائی نیست و بایستی به جای آن سراغ مراسمی رفت که عظمت اهداف عاشورای حسینی را بیش از پیش آشکار می سازد و اگر جمعی از بزرگان فقهای شیعه در زمان خود بعضی از این کارها را به دلائلی اجازه فرموده اند، قطعاً در این زمانه با در نظر گرفتن شرایط و اوضاع کنونی نظر دیگر داشتند.)

این اقدامات از سوی غرب خود نشان دهنده واهمه و حساسیت آنها از تاثیر گزاری واقعیت عاشورا است که چگونه می تواند حق و باطل را از هم جدا کند که اگر چنین شود کار و کاسبی آنان نیز کساد خواهد شد چرا که پوشش چنین عزا داری وسیعی در سر تا سر جهان و بزرگترین تجمع انسانی در اربعین حسینی موضوعی فراتر از یک رفع تکلیف است و به عشقی ختم خواهد شد که هرگز با آرمانهای بی بند و باری و دور از بندگی سران استکبار ساز گار نخواهد بود.

هر چقدر هم که رسانه های جهان در دست صهیونیست ها بچرخد و تلاش کنند تا با فتح افکار به اهداف خود برسند، ما با یک جمله کار را تمام خواهیم کرد؛ “نصر من الله و فتح قریب !”.

منبع :باشگاه خبرنگاران جوان

تصاویر/ تبلیغات گسترده قمه زنی توسط جریان منحرف صادق شیرازی

شبکه های ماهواره ای وابسته به جریان منحرف شیرازی ها که به تشیع لندنی مشهور شده اند، در روزهای پایانی دهه اول محرم و در آستانه روز عاشورا اقدام به تبلیغ گسترده قمه زنی کرده اند. بسیاری از مراجع تقلید این اقدام را وهن مذهب به شمار آورده و آن را حرام اعلام کرده اند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

منبع : جهان

نقش فرقه صادق شیرازی در آسیب ها و مشکلات عزاداری

به گزارش قادمون هیئات مذهبی، محافل وعظ، خطابه و سخنرانی همواره از اهمیت ویژه‌ای در میان شیعیان به ویژه در کشور ما برخوردار بوده است. در تاریخ اسلام شاهد بوده‌ایم که منابر و محافل دینی نقش به سزایی در برانگیختن مردم برای فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی داشته‌اند. چه بسیار جنگ‌هایی که با یک مجلس وعظ و خطابه شروع و چه بسیار فتنه‌ها که یک منبر آن را خاموش کرد.

 

در عصر حاضر نیز شاهد هستیم که هیأت‌های مذهبی و محافل فرهنگی مذهبی در زمینه‌های مختلف فرهنگی، مذهبی، سیاسی و اجتماعی تأثیر زیادی بر روی زندگی مردم دارند و شاهد بازخورد برخی جریان‌سازی‌هایی که از طریق این مجامع برای زندگی مردم صورت گرفته هستیم.

 

در کشور ما که مردم به ویژه در ایام ماه محرم ارتباط زیادی با سخنرانان و هیأت‌های مذهبی و مراسمات عزاداری دارند، با توجه به فضایی که در این ایام ایجاد می‌شود و اذهان مردم آمادگی بیشتری برای پذیرش افکار و مطالب ارائه شده از روی منبر پیدا می‌کند، باید توجه ویژه‌ای به منبر و منبری، مراسمات عزاداری و مداحی و سبک‌های عزاداری کرد؛ چرا که نه تنها ما به تأثیرات عمیق این محافل آگاه هستیم، بلکه حافظه تاریخی ما نشان می‌دهد همواره دشمنان در تلاش بوده‌اند تا از ابزار هیأت‌ و منبر برای پیشبرد اهداف فرهنگی و استراتژی‌های فرهنگی خود استفاده کنند.

 

در سال‌های اخیر با افزایش نفوذ جریان‌هایی که مورد حمایت غرب هستند، نظیر تشیع لندنی شاهد برخی انحرافات و بدعت‌ها در مجالس مذهبی و منابر و سبک‌های عزاداری بوده‌ایم که همه این مسائل زنگ خطریست برای دست اندرکاران و دلسوزان تا با دقت بیشتری به برگزاری مراسم عزاداری و محافل مذهبی و فرهنگی بپردازند.

 

حجت‌الاسلام مهدی دانشمند اصفهانی یکی از مبلغان و سخنرانان موفق و مشهور کشور است که به خوبی توانسته در زمینه جذب مخاطبان موفق باشد. همچنین شاهد حضور وی در محافل و مجالس مختلف در سراسر کشور و حتی خارج از کشور بوده‌ایم که همواره با استقبال مخاطبان مواجه بوده است. وی با بیش از سه دهه تجربه در سخنرانی، منبر رفتن و حضور مستمر در محافل فرهنگی مذهبی و مراسمات عزاداری، یکی از اشخاصی است که می‌تواند بایدها و نبایدها را برای منبر رفتن، سخنرانی کردن و برگزاری محافل فرهنگی مذهبی و هیأت‌های عزاداری مطرح کند.

 

اگر چه منبر، منبرشناسی و آسیب‌شناسی هیأت‌های عزاداری نیازمند بحث‌هایی مفصل‌، تألیف و تدوین مقالات و کتب متعدد با استفاده از تجربیات علما و کارشناسان دینی و مذهبی است،‌ ولی برای بررسی اجمالی این موضوع پای گفت‌وگوی حجت‌الاسلام دانشمند اصفهانی نشستیم که مشروح آن در ادامه تقدیم حضور علاقه‌مندان می‌شود؛

12105760_783715901757161_8300931398161693624_n

منبر و خطابه در اسلام به ویژه در مذهب شیعه چه جایگاهی دارد؟

 

زمانی که به سیره پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) نگاه می‌کنیم، می‌بینیم پیام‌هایی که برای مردم مفید و مورد نیاز جامعه برای بصیرت و رشد تعلیم افکار است تا مردم به وظیفه خودشان عمل کنند و بدانند در چه شرایطی هستند، با خطبه‌ها و سخنرانی‌های ائمه معصوم(ع) صورت گرفته است و با این خطبه‌ها بود که مردم راه را از چاه تشخیص می‌دادند.

 

روایاتی که از اهل‌بیت(ع) برجا مانده، برگرفته از همان خطبه‌ها است. به ویژه امیرمؤمنان(ع) که «اخطب الخطباء» بوده‌اند و حتی در میان دشمنانشان به عنوان «اخطب الخطباء» معروف بودند و دشمنان نیز مولا(ع) را به عنوان بهترین خطیب معرفی می‌کردند، این خطبه‌ها بسیار مردم را تکان می‌داده و روشن می‌کرده است؛ حتی آن‌ها را تهییج و و تشویق می‌کرد و بعضاً در جنگ‌ها با یک خطبه هزاران نفر برای جنگ آماده می‌شدند.

 

در زمان غیبت و پس از ائمه اطهار(ع) مراجع، علما و بزرگان دین بر روی منابر و با سخنرانی‌ مردم را نسبت به طاغوت‌های زمان آگاه می‌کردند. در دوران معاصر نیز حضرت امام خمینی(ره) با آن سخنرانی معروف خود در بهشت زهرا(س) و پیش از آن در سال 42 در خطبه‌ای آتشین در فیضیه مردم را بیدار کردند. بسیاری در آن زمان خواب بودند و امام(ره) با آن خطبه‌ها و سخنرانی‌ها چارچوب فکری انقلاب و مبارزه با استکبار را در اذهان مردم زنده کردند. فکر مبارزه با طاغوت را با همان سخنرانی‌ها و خطبه‌ها در ذهن مردم ایجاد کردند.

 

امروز نیز رهبر معظم انقلاب با خطبه‌ها و سخنرانی‌های خود أثرگذاری فراوانی در جوامع اسلامی دارند. به عنوان نمونه در فتنه اخیر منا و مسجدالحرام که یهودیان مرموز و وهابی‌های بی‌دین مردم را کشتند؛ رهبر معظم انقلاب در سخنانی فرمودند: «برخورد سخت و خشن در صورت همکاری نکردن، پاسخ عربستان خواهد بود.» پس از این سخنان، 4 ساعت طول نکشید رژیم آل سعود که قصد داشت حتی پیکر شهدای ما را تحویل ندهد، تغییر رویه داد و پادشاه عربستان این فاجعه را تسلیت گفت.

 

 

حتی به سرعت شهدای منا به ایران برگردانده شدند و این‌ها در حالی صورت گرفت که پیش از سخنرانی رهبر معظم انقلاب، وزرای ما را به عربستان راه ندادند. حتی درخواست ملاقات وزیر امور خارجه ما را رد کردند؛ ولی با یک سخنرانی حضرت آقا ورق برگشت. همواره زمانی که علما و بزرگان دین با سخنرانی و خطابه یک قدم به جلو برمی‌دارند، دشمنان

کیلومترها عقب نشینی می‌کنند و همه این‌ها بیانگر اهمیت منبر و خطابه است.

14433365167591

ـ با توجه به گسترش تکنولوژی‌های ارتباطی، رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی و افزایش ارتباط مردم با فضای مجازی، آیا به نظر شما این فناوری‌ها جایگزین منبر، وعظ و خطابه شده‌اند؟

 

ابداً چنین اتفاقی رخ نداده است. این موضوع را رهبر معظم انقلاب نیز فرمودند. در فرمایشات حضرت امام خمینی(ره) نیز بر اهمیت منبر، وعظ و خطابه تأکیده شده و خود مردم اقرار دارند که هیچ‌گاه ابزارهای مجازی نمی‌تواند جایگزین منبر و خطابه شود. ما هم که در این عرصه فعالیت می‌کنیم، شاهد این مطلب هستیم که خود مردم اقرار می‌کنند تلویزیون، ماهواره و دیگر وسایل‌ ارتباطی نتوانسته‌اند جای منبر را پر کنند.

ـ چرا منبر تا این حد از قداست برخوردار است؟

 

منبر یادگاری حضرت رسول(ص) و ائمه اطهار(ع) است. مردم وقتی به منبر سیدالشهدا(ع) نگاه می‌کنند، چون جزء شعائر شیعه است، برای آن قداست قائل می‌شوند. هرچیزی که مردم را به یاد اهل‌بیت‌(ع) بیندازد، برای آن‌ها مقدس است. ساختمان مسجد، خشت، گل، سنگ و تیرآهن که بیشتر نیست، سازه و ساختمانی همانند دیگر ساختمان‌ها است، ولی چون نام مسجد بر آن نهاده می‌شود، برای مردم قداست پیدا می‌کند. وقتی چیزی به نام اهل‌بیت‌(ع) ثبت و جزئی از شعائر شیعه می‌شود، قداست پیدا می‌کند. قرآن نیز می‌گوید: زمانی که می‌خواهید تقوای قلوب و ایمان اشخاص را خوب لمس کنید، باید ببینید به شعائر دینی به چه میزان اهمیت می‌دهند. کسانی که واقعاً مقدس هستند، به شعائر دینی و اماکن مقدسه بیشتر احترام می‌گذارند.

ـ به نظر شما رابطه روضه و منبر چگونه است؟ آیا روضه می‌تواند جایگزین منبر باشد؟ روضه و منبر رقیب یک‌دیگر هستند؟

 

روضه نتیجه منبر است. سخنرانی و خطابه همانند درخت است که روضه میوه آن خواهد بود. اگر اساتید عرصه خطابه و منبر را ببینید، متوجه می‌شوید که روضه و منبر آن‌ها در ارتباط هستند و تطابق دارند. خلاصه آن‌چه بالای منبر مطرح می‌شود، مصداق عملی آن روضه می‌شود. به عنوان نمونه وقتی در سخنرانی پیرامون «جوانی» سخن گفته می‌شود، روضه علی اکبر(ع) خوانده می‌شود. یا زمانی که در سخنرانی تأکید می‌شود انسان باید در راه اسلام عمر خود را صرف کند، در این راه مو سفید کند و در نهایت در راه دین جان خود را تقدیم کند، روضه حبیب بن مظاهر خوانده می‌شود. این کار سبب می‌شود برای نمونه وقتی فردی در پایان سخنرانی و هنگام روضه وارد مجلس شود، محتوای سخنرانی را از روضه بفهمد و متوجه شود که موضوع سخنرانی چه بوده است.

sayyed_alimohammad_vaziri_molla_esmail_mosque_13_moharram

ـ به نظر شما آیا اقبال مردم به منبر و سخنرانی کمتر نشده است؟ دلیل چیست؟

 

شاید این مسأله برای برخی رخ داده باشد. ولی بحمدلله بنده در سخنرانی‌ها و منبرهای خودم شاهد چنین موضوعی نبوده‌ام. برای بنده که استقبال خیلی بیشتر شده است. در جلسات خودم تاکنون شاهد کم رنگی نبوده‌ام. اتفاقا نسل جوان بیشتر در پای منبر و جلسات سخنرانی حاضر می‌شوند. تجربه نیز نشان داده به هر میزان مردم گرفتارتر می‌شوند و از دنیا و دیگران نا‌امید می‌شوند، به خداوند و سیدالشهدا (ع) پناه می‌برند. به نظر بنده این‌گونه نیست که استقبال مردم کمتر شده باشد. شاید برای بعضی بنابر دلایلی این اتفاق رخ داده باشد و مردم پای منبر آن‌ها حاضر نشوند.

 

نیامدن مردم پای منبر را نباید به حساب بی‌دینی مردم گذاشت. این موضوع را به طلاب جوان هم گوشزد کرده‌ام که اگر مردم پای منبری نیامدند، نباید این عدم حضور را پای بی‌دینی آن‌ها گذاشت؛ بلکه گاهی ما موضوعاتی را انتخاب می‌کنیم که مردم احساس نیاز نمی‌کنند.

 

اگر کسی اصول منبر را رعایت کند، موضوعاتی را انتخاب کند که برای مردم تازگی و جذابیت داشته باشد، مردم بسیار استقبال می‌کنند. حتی می‌آیند سؤال پرسیده و تشکر می‌کنند. مردم به بصیرت و بینشی رسیده‌اند که پای هر سخنرانی نمی‌نشینند. درک مردم بالا رفته است و برای وقت خود بیشتر ارزش قائل هستند.

 

شاید سال اول در یک مراسمی به خاطر تبلیغات حاضر شوند، ولی اگر ببینند که چیزی دستگیر آن‌ها نمی‌شود، سال بعد قطعا در آن مراسم حاضر نخواهند شد. واقعا مردم امروز برای وقت خود ارزش قائل هستند و ما نیز باید برای وقت مردم ارزش قائل شویم. ارزش قائل شدن برای مردم در هر صنفی باید عملی شود. روحانیان باید با مطالعه و ارائه مطالب مفید، جدید، علمی و اصولی به وقت مردم احترام بگذارند.

 

اگر روحانیت می‌خواهد حذف نشود و کنار زده نشود، باید مردم را عامی فرض نکند. امروزه بیشتر مخاطبان در مجالس سخنرانی تحصیل‌کرده هستند. در گذشته پای منبر روحانیان به اندازه انگشتان دست افراد با سواد و تحصیل‌ کرده حضور نداشت، ولی امروزه برعکس شده است. بعید می‌دانم در ایران دیگر بی‌سواد وجود داشته باشد.

 

گاهی اوقات از انتقاداتی که مردم به صنف ما می‌کنند، احساس می‌کنم که سطح مطالعاتی مردم بسیار بالا رفته است. یک روحانی وقتی بالای منبر می‌رود باید بتواند به صورتی صحبت کند که همه اقشار و افراد در سطوح مختلف از این منبر چیزی عایدشان بشود. این به معنای استفاده از واژه‌های ثقیل و سنگین نیست؛ یعنی یک منبری باید پخته و بامحتوا صحبت کند. همانند حضرت امام خمینی(ره) یا رهبر معظم انقلاب که در عین سادگی و روان بودن صحبت‌هایشان، همه اقشار مردم و همه جامعه از این صحبت‌ها استفاده می‌کنند. هر کسی به اندازه فهم، صنف، شغل و سن خودش از این سخنرانی‌ها استفاده می‌‌کند و در حقیقت این هنر سخنران است که بتواند مخاطب را جذب کند.

ـ به نظر شما آیا همه طلاب باید منبری شوند یا تنها کسانی که علاقه‌مند هستند در این زمینه ورود پیدا کنند؟

طلبه باید یا مؤلف، یا مدرس و یا مبلغ باشد. در هر سه صورت باید محقق هم باشد. برخی‌ها توفیقاتشان بسیار است، همانند شهید مطهری که هم مؤلف خوبی بودند، هم محقق بزرگی بودند و هم مبلغ مؤثری بودند. استعداد همه به یک اندازه نیست. منبر رفتن، خطیب شدن و سخنرانی کردن نیازمند لوازم خودش است. اولاً منبری باید خوش‌ظاهر باشد. وقتی مخاطبان سخنران را نگاه می‌کنند، باید چهره روحانی به دلشان بنشیند. سخنران باید خوش صدا و خوش بیان هم باشد.

 

به قول رهبر معظم انقلاب، سخنران باید مسلح باشد به دو زبان؛ یکی زبان زمان و دیگری زبان جوان. یعنی باید هم زمانه و مسائل زمان را به خوبی بشناسد و هم جوانان و مسائل مورد نیاز آن‌ها را بداند تا بتواند در دل آ‌نها نفوذ کرده و بر فکر آن‌ها مؤثر واقع شود.

ـ مهم‌ترین آسیب‌هایی که هیأت‌های مذهبی و مراسمات عزاداری را تهدید می‌کند، چیست و چه تأثیری بر آینده آ‌ن‌ها خواهد داشت؟

 

نخست این‌که مجالس در حال خالی شدن از علما و روحانیون هستند. هیأت‌ها مداح محور شده‌اند. البته نه این‌که مداح‌ها بد باشند؛ ولی حتی مادحین فهیم و بصیر نیز از این موضوع نگران هستند. برخی وقت‌ها نیز حرفایی مطرح می‌شود که جواب ندارد. برای نمونه مطرح می‌کنند در یک هیأت حدود 500 نفر جوان حضور دارد و شما ببینید حوزه‌های علمیه چند نفر مبلغ پرورش داده‌اند که بتوانند جوابگوی نیازهای این جوانان باشند. یعنی از طریق منبر بتوانند این جوانان را جذب کنند.

 

حاج محمود کریمی از معدود مداحانی است که هنگام جلساتش حتما پای منبر می‌نشیند تا دیگران هم یاد بگیرند. بنده شنیدم در یکی از جلسات حاج محمود کریمی، هنگام سخنرانی و منبر تعداد کمی حضور داشتند، ولی پس از منبر که نوبت مداحی می‌شود، جمعیت زیادی حاضر می‌شوند و در این موقع حاج محمود کریمی از سخنران درخواست می‌کند حالا که جمعیت زیادی حاضر شده‌ است، دوباره منبرش را تکرار کند و وقت خودش را به روحانی می‌دهد.

 

در هیأت، معرفت اصل است. رهبر معظم انقلاب مبحثی را تحت عنوان «شور و شعور» مطرح کردند. شور وسعت است و شعور عمق. مشکل هیأت‌های ما این است که شور آن‌ها به اندازه دریا است،‌ ولی عمق آن‌ها به اندازه بند انگشت نیست. البته این شامل همه هیأت‌های مذهبی ما نمی‌شود، ولی عمده هیأت‌ها این مشکل را دارند. اشخاص حاضر هستند شب تا صبح سینه بزنند،‌ ولی حاضر نمی‌شوند نیم ساعت برای شنیدن یک سخنرانی وقت بگذارند.

بنده در جزوه‌ای بیش از 30 آسیب را برای هیأت‌ها نوشته‌ام. افزون ‌بر کمبود مباحث معرفتی، شعرهایی که خوانده می‌شود، چندان عمیق و پخته و خط دهنده نیست. بلکه اشعاری محاوره‌ای است که رهبر معظم انقلاب هم این مسأله را متذکر شده‌اند. آقای «میثم مطیعی» به همین دلیل گل کرده است، چون مسائل سیاسی را هم در اشعار خود مطرح می‌کند. مداحان ما باید در این وادی وارد شوند که در کنار امام حسین(ع)، روضه و گریه، «هیهات من الذله» را هم مطرح کنند. در قالب شعر، جوانان را نسبت به آگاه شدن از تهدیدات دشمن، مشکلات جامعه، تبعیت از ولایت، تحصیل کردن و زندگی سالم ترغیب کنند.

 

دوم، یکی دیگر از آسیب‌های مهم هیأت‌ها دودی شدن آن‌ها است. پس از روضه، قهوه‌خانه رفتن بسیار ناپسند است. متأسفانه بعضی بچه‌های هیأت چندان درس‌خوانده نیستند و از نظر تحصیلی و علمی بسیار موفق نبوده‌اند. برخی از مداحان اهل‌بیت(ع) نیز چندان تحصیل‌کرده نیستند. چند نفر از مداحان اهل‌بیت(ع) یک مرتبه «منتهی الآمال» را خوانده‌اند؟ باید به این مسائل توجه داشت.

2532813158235

ـ به نظر شما برخی سبک‌های عزاداری نظیر قمه زنی و زنجیر تیغی زدن چه آثاری در پی دارد؟

 

شاید زمانی قمه زنی و زنجیر تیغی جواب می‌داده است. برخی توجیه می‌کنند که ما دنبال تأیید دشمن نیستیم و برای ما نظر دشمن مهم نیست؛ حرف خوبی هم هست، ولی سؤال بنده این است که آیا تشخیص مسائل زمان حاضر را ما بهتر می‌فهمیم یا بزرگان و علمای ما؟

 

بنده به هیچ وجه به قمه‌زن‌ها توهین نمی‌کنم و قمه‌زنی را زیر سؤال نمی‌برم؛ ولی یک سؤال مهم دارم و آن این است که امروزه قمه‌زنی برای جهان تشیع چه سودی دارد؟ در قرن 21 وقتی یک جست‌وجویی در اینترنت می‌کنیم، شاهد هجمه‌ها، بی‌انصافی‌ها و بهانه‌گیری‌های دشمن هستیم. با این مسائل به این نتیجه می‌رسیم که دشمنان به خوبی از قمه‌زنی و مراسماتی از این دست استفاده می‌کنند. برای این‌که چماقی بسازند و بر سر شیعه بکوبند.

 

ما یا دلسوز شیعه هستیم یا این‌که تنها به گذارندن امروزمان فکر می‌کنیم. اگر دلسوز شیعه هستیم، باید بدانیم 1400 سال است که هیأت‌ها و علمای گذشته جنگیده‌اند تا یک حیثیتی برای شیعه درست کنند و امروزه این پرچم به دست ما افتاده است. قمه زنی جواب که نمی‌دهد هیچ، بلکه خیلی‌ها را زده می‌کند. در دنیا هم مسأله به همین صورت است.

 

داعشی‌ها را ببینید! پوشش آن‌ها، نوع ریش، محاسن و ظاهر آن‌ها دقیقا همانند شیعه‌های پاکستان و برخی کشورهای منطقه است تا وحشیگری که در دنیا از داعش دیده می‌شود به شیعه نسبت داده شود. مگر داعشی‌ها نظامی‌های دوره دیده و چریک نیستند؟ پس چرا لباس نظامی و به اصطلاح پلنگی نمی‌پوشند؟ چرا مشکی می‌پوشند و ریش بلند می‌گذارند؟ علت این است که می‌خواهند شبیه به رزمندگان جبهه مقاومت شوند. می‌خواهند شبیه به نوکران امام حسین(ع) یعنی عزاداران ایشان باشند.

 

داعشی‌ها حتی تلاش می‌کنند وحشیگری‌های خود را به گردن ما بیندازند. به گونه‌ای به ما ربط دهند. وقتی در قمه زنی شمشیر پر خون یک شیعه بالا می‌رود، به شمشیرها و چاقوهای خونی داعشی‌ها که سر می‌برند و از این جنایات در فضای مجازی فیلم منتشر می‌کنند، شباهت بسیار زیادی پیدا می‌کند.

 

من نوکر همه عزاداران و نوکران امام حسین(ع) هستم. من حتی خاک پای قمه زن‌های دل پاک امام حسین(ع) را به چشم می‌کشم؛ ولی امروزه قمه زنی این عزیزان برای امام حسین(ع) ضرر دارد. البته بنده معتقد هستم که نباید با قمه زنان برخورد بد داشت. همان‌گونه که بر رفتار صحیح و مناسب با اهل سنت تأکید داریم، این‌ها شیعه هستند، ولی جاهلند. بنده بسیاری از قمه زنان را با ادبیات مناسب و دوستانه جذب و اعتماد آن‌ها را جلب کردم.

 

قمه زنی مقداری هم سیاسی شد. بنده به عده‌ای از قمه زنان اصفهانی گفتم: اگر مسئولان دستور قمه زنی می‌دادند، چه کار می‌کردید؟ گفتند: «ما در این صورت حاضر به قمه زدن نبودیم.» بنده به آن‌ها گفتم: پس هدف شما عزاداری نیست، بلکه قضیه سیاسی شده است. برخی بیهوده شعار می‌دهند، درحالی که هدف آن‌ها از این سبک عزاداری‌ها سیاسی و نفسی است و این رفتار خیلی بد و به ضرر شیعه است.

????? ?? ??????? ?? ?????? ???? ????? / ???? ????

ـ رهنمودهای رهبر معظم انقلاب پیرامون عزاداری، سبک‌های عزاداری، کیفیت منابر و سخنرانی‌ها تا چه حد مؤثر واقع شده است؟

 

تأثیر رهنمودهای رهبر معظم انقلاب بسیار زیاد بوده است. به عنوان نمونه در زمینه سبک‌های مداحی، زمانی که ایشان به سبک‌های سخیف و برگرفته از ترانه‌ها اعتراض کردند، بحمدلله دیگر شاهد این معضل نبوده‌ایم. بنده پس از تذکر ایشان حتی شاهد یک مورد هم نبوده‌ام. بخشی از این کارها جهالت است و بخشی جوانی. مداحان اهل‌بیت(ع) گاهی نسبت به علما کم مهری می‌کنند، در حالی که باید رابطه بیشتری با علما داشته باشند.

 

رهبر معظم انقلاب هر سال سه بار با مداحان جلسه دارند. علت این موضوع این است که ایشان به خوبی بر تأثیر صحبت‌های خود بر مداحان آگاه هستند. رهبری می‌داند که این جلسات می‌توانند افراط و تفریط‌های موجود را از بین ببرد. مداحان به خوبی فرمایشات علما و بزرگان و رهبری را مورد توجه قرار می‌دهند. مادحین اهل‌بیت(ع) بازوی اسلام هستند. یک چشم دین روحانیت و علما هستند و چشم دیگر مداحان. بین روحانیان و مداحان نباید اختلاف باشد و کسانی که در منبر علیه مداحان صحبت می‌کنند، اشتباه می‌کنند.

image635717990535048772

ـ نقش تشیع لندنی در آسیب‌ها و مشکلاتی که در زمینه عزاداری و منابر شاهد آن هستیم به چه صورت است؟

 

به نظر بنده این‌که امام خامنه‌ای نسبت بهتشیع لندنی هشدار می‌دهند، برای متذکر شدن چند نکته است که اسلامی منهای روحانیت، جداسازی سیاست و دیانت و سکولاریزم، سیاسی نشدن مداح و روحانی، مشخص شدن حمایت دشمن از اشخاص و جریان‌های تفرقه افکن از مهم‌ترین این مسائل است.

 

عده‌ای در قلب اروپا و در لندن به سادگی به مراجع و مقدسات مذاهب توهین می‌کنند. به عنوان نمونه چندی پیش «یاسر الحبیب»(فحاش و تکفیر کننده سفارشی بیت صادق شیرازی)  در شبکه فدک برای فوت عایشه جلسه‌ای گرفت. بنده خودم برخی تصاویر این جشن‌ها را دیدم. ما محبت عایشه را نداریم، ولی باید آن‌ها پاسخگو باشند که برگزاری این جلسه، توهین و فحاشی نسبت به عایشه چه اثری داشت؟ آیا جز تفرقه و ریخته شدن خون شیعیان اثر دیگری هم داشت؟ آیا واقعا امام زمان(ع) از برگزاری جلساتی از این دست راضی هستند؟

 

در شرایط کنونی دشمنان به دنبال بهانه برای ایجاد تفرقه و جنگ‌های قومیتی و مذهبی هستند. در زمانی که دشمنان تهمت می‌زنند و بی‌انصافی می‌کنند، این کارها واقعا خطرناک است. بسیاری از علمای اهل‌سنت تا پیش از این جشن فتوا علیه شیعه نداده بودند، ولی با انتشار فیلم‌ها و تصاویر این جشن و توهین‌هایی که نسبت به مقدسات اهل‌سنت صورت گرفت، علیه شیعیان فتوا هم دادند.

 

اسلام ناب محمدی یعنی این‌که وحدت ملی و وحدت در جهان اسلام حفظ شود. اسلام ناب محمدی چهار موضوع را بسیار مهم می‌داند که شامل وحدت شیعه با شیعه، وحدت سنی با سنی، وحدت ادیان ابراهیمی و وحدت بشریت بر اساس علم، منطق، اخلاق و قوانین می‌شود. ما با هیچ کس سر جنگ و دعوا نداریم، ولی اگر کسی بخواهد به خاک، مال، ناموس و مقدسات ما تجاوز کند، علیه او با تمام توان اقدام می‌کنیم. ولی هرگز متعرض کسی نخواهیم شد.

 

رهبر معظم انقلاب ساخت بمب اتم را حرام اعلام می‌کنند، چون ما قصد کشت و کشتار نداریم. اسلام ناب به ما یاد می‌دهد که کسی حق توهین به مقدسات دیگران به ویژه اهل‌سنت را ندارد. در کشور ایران اقوام و ادیان و مذاهب مختلفی وجود دارند، ولی امنیت هم علیرغم این تنوع اقوام، ادیان و مذاهب وجود دارد. کسی حق تعرض به دیگری را ندارد. ما تبلیغ شیعه می‌کنیم. دستگاه امام حسین(ع) و اهل‌بیت(ع) را زنده نگه می‌داریم و مبلغ آن هستیم، ولی کسی حق لعن علنی و ایجاد تفرقه به این بهانه ندارد.

photo_2015-08-28_17-53-12

ـ در پایان اگر نکته و توصیه‌ای دارید بفرمایید؟

 

خواهش بنده این است که برای جذب جوانان و نوجوانان تلاش کنیم. اگر حتی یک بچه شیعه را به هر دلیل از دست بدهیم، متضرر شده‌ایم. باید با جوانان رفاقت کرد و بنده نتیجه این دوستی با جوانان، هیأت‌ها، دانشجویان و حتی قمه زنان را دیده‌ام. باور کنید افراد قمه زن را با صحبت کردن منطقی و علمی جذب کردم.

 

طی جلسه‌ای با حضور حدود 200 نفر از یک هیأت قمه زن به آن‌ها گفتم: من هم بغض دشمنان اهل‌بیت(ع) و حب ائمه معصوم(ع) را دارم و همه آن‌ها این موضوع را به خوبی تأیید کردند. سپس گفتم: اما امروزه تکلیف ما تبعیت از ولایت، علما و مراجع است و همه آن‌ها این موضوع را نیز پذیرفتند. این‌ها شیعه هستند و بچه‌های خود ما. نباید آن‌ها را وارد وادی لجبازی و دشمنی کرد؛ بلکه باید با همان سرمشقی که حضرت آقا به ما دادند در این زمینه ورود پیدا کنیم تا بتوانیم به لطف خدا به نتیجه مطلوب دست پیدا کنیم.

منبع : رسا

 

 

پشت پرده مجوز قمه‌زنی و جلوگیری از همایش شیرخوارگان در انگلیس/ اشتراکات تشیع انگلیسی و اهل‌تسنن لندنی

به گزارش قادمون ، حجت الاسلام قاسم خانجانی، عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه به بیان اشتراکات تشیع انگلیسی و اهل تسنن لندنی وهابی پرداخت و تأکید کرد: در دیدگاه فرقه شیرازی‌ها و وهابیت، اشتراکی به نام توهین و تخریب اسلام وجود دارد که این دو فرقه ضاله به شدت آن را پیگیری می‌کنند و در جریانات و مشکلات جهان اسلام به ویژه در سال‌های اخیر نقش عمده‌ای را ایفا کرده‌اند.

 

 

از پشت پرده مجوز قمه زنی در انگلیس تا جلوگیری از همایش شیرخوارگان

استاد حوزه و دانشگاه به جریان نفوذ تخریب‌گرانه تشیع انگلیسی در عزاداری‌ها اشاره کرد و گفت: دولت انگلیس به همایش شیرخوارگان حسینی که شرکت کنندگان در آن زنان و کودکان هستند، مجوز نمی‌دهد، اما از قمه‌زنی و خشونت گری جریان شیرازی‌ها در این کشور حمایت و پشتیبانی می‌کند که با مقایسه این دو جریان در این ایام به ماهیت این فرقه می‌توان پی برد.

 

وجه اشتراک تشیع انگلیسی و اهل تسنن لندنی

وی با اشاره به فاجعه منا ابراز داشت: جریان تشیع انگلیسی شیرازی‌ها در فاجعه منا، هیچ گونه موضع‌گیری در مقابل دولت سعودی نداشت و از شیعیان و مسلمانان مظلوم در این جریان دفاع نکرد که این گونه اقدامات، نشان دهنده هماهنگی‌های پشت پرده با انگلیس است.

 

عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه با اشاره به سکوت این جریان‌ها در مقابل ظلم استکبار جهانی علیه کشورهای اسلامی یادآور شد: چرا مدعیان دفاع از اسلام و اهل بیت(ع) از دشمنان اصلی اسلام و اهل بیت(ع) تبری نجسته و در کشورهای آمریکا و اروپا آزادانه امکان عمل داشته و مورد حمایت قرار می‌گیرند؟

photo_2015-08-28_17-53-12

قمه‌زنی در این دوران حساس موجب وهن شیعه است

وی قمه‌زنی در این دوران حساس را موجب وهن شیعه خواند و تأکید کرد: برخی از قمه‌زنی مخفیانه بعضی علما در پنجاه سال قبل دلیل می‌آورند؛ در صورتی که در مرحله نخست این قمه‌زنی‌ها اگر صحت نیز داشته باشد، مربوط به دوران ‌گذشته است و برای ما که به مجتهد زنده و عالم به زمان تمسک داریم، این گونه مطالب، حجت نیست.

 

حجت الاسلام خانجانی با اشاره به هراس دشمن از جاذبه مکتب تشیع در جهان یادآور شد: هر عالمی که در حال حاضر به مسائل جهان و منطقه آگاه باشد، قمه‌زنی و تکفیر را جایز نمی‌داند؛ چنان که از سوی دیگر کشورهای انگلیس و آمریکا برای ضربه زدن و نمایش چهره‌ای وحشی و خشن از تشیع به این گونه برنامه‌های بی‌پایه دامن می‌زنند.

 

هماهنگی فرقه‌شیرازی‌ها و آل سعود برای ضربه زدن به شیعه و سنی

وی به هماهنگی فرقه ‌شیرازی‌ها و آل سعود برای ضربه زدن به شیعه و سنی اشاره و تصریح کرد: این‌ها با مشغول کردن جهان اسلام به درگیری و مسائل داخلی، مسلمانان را از خطرهای اصلی اسراییل و استکبار دور نگه داشته‌اند.

 

استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به هجمه دشمن به مفاهیم دینی برای تقدس زدایی از آنها گفت: دشمنان امروزه با حمایت از گروه‌های تکفیری و سلفی، اصل دین را نشانه رفته‌اند، چنان که مفاهیم مقدس همچون اسلام، محمد(ص)، شیعه، جهاد، امر به معروف و دیگر واژه‌ها را با افراط و تفریط تخریب کنند.

 

هجمه دشمن به مفاهیم دینی برای تقدس زدایی

وی به سابقه انحراف در دین اسلام اشاره کرد و افزود: گروه‌های انحرافی از همان صدر اسلام، نه به عنوان انحراف، بلکه به عنوان تلقی فهم درست از سیره پیامبر(ص) ظهور و بروز کردند و دیگران را تکفیر می‌کردند، همان گونه که در جریان خوارج و بعدها جریان مرجعه این موضوع مشاهده می‌شود.

 

حجت الاسلام خانجانی یادآور شد: برخی قصد داشتند جریان کربلا را نیز با تفکر ارجاعی یعنی واگذاری سرنوشت جنایات کربلا به خداوند تخطئه کنند، چنان که بعد از رفتن آزادگان کربلا به کوفه و دمشق، یکی از مسائلی که دشمنان به آن تکیه می‌کردند تفکر مرجعه بود و با این تفکر قصد داشتند کسی از جریان حق بودن حرکت امام حسین(ع) و جنایات یزید سخن نگوید.

 

وی به اندیشه مرجعه غزالی و کتاب مغربی در این زمینه اشاره کرد و گفت: امروز نیز انحرافات فکری و عقیدتی در فرقه شیرازی‌ها و بحث تکفیر در وهابیت برگرفته از کتاب و سنت نیست؛ بلکه انحرافی است که قصد دارد جریان حق را با این گونه مسائل سطحی و خشن، لوث کرده و مسائل حقیقی نهضت عاشورا و جریان مبارزه با استکبار را بپوشاند.

 

فرقه ضاله وهابیت از مناظره با علمای شیعه هراس دارد

این کارشناس رشته تاریخ اسلام، هسته اولیه شکل گیری گروه‌های تکفیری معاصر را از سوی انگلیس و با حمایت کردن از وهابیت «نجد» عربستان خواند و یادآور شد: این گروه که منشأ تشکیل آنها انگلیس و بیگانگان است با هدف تسلط بر کشورهای اسلامی به وجود آمده است.

 

وی وهابیت را فاقد عقبه فکری از کتاب و سنت دانست و تأکید کرد: این فرقه ضاله از مناظره با علمای شیعه هراس دارد، چنان که بارها حضرت آیت الله مکارم شیرازی اعلام کردند که شما بیایید برای برطرف شدن اختلافات و جلوگیری از کشتار مسلمانان حتی با شاگردهای ما مناظره کنید، اما این گروه به دلیل نداشتن مبانی دینی قوی و مستدل از مناظره طفره می‌رود.

 

حجت الاسلام خانجانی، حمایت‌ انگلیس از گروه‌های تکفیری شیعه و سنی را در راستای سیاست تفرقه خواند و تصریح کرد: جریان شیرازی‌ها مگر از توهین و کشتار شیعیان در کشورهای اسلامی اطلاع ندارد و همچنین گروه‌های وهابی که به دنبال انحراف افکار اهل تسنن و جری کردن آنها نسبت به شیعیان هستند و تفکر افراطی‌گری و سلفی‌گری را ترویج می‌دهند.

 

منبع :  خبرگزاری رسا

قمه­­ زنی؛ زخمی بر چهرۀ تشیع

به گزارش قادمون ، مؤسسه بوستان کتاب به مناسبت ایام عزاداری سید و سالار شهیدان، حضرت ابا عبدالله الحسین (ع)، اثر جدیدی به نام «قمه­ زنی؛ زخمی بر چهرۀ تشیع»، تالیف محمدعلی افضلی را چاپ و منتشر کرده است.

بنابراین گزارش، قمه ­زنی، یکی از آسیب های عزاداری در زمان ما و از شیوه های نامتعارف عزاداری  است که از مصادیق بارز تحریف در سوگواری بر پیشوایان معصوم (ع) محسوب و متاسفانه تا به امروز، موجب سوء استفادۀ فراوان دشمنان اسلام و تبلیغ علیه شیعه نیز شده است.

مؤلف در این کتاب کوشیده تا در سه فصل، به بازخوانی تاریخ و خاستگاه قمه ­زنی، دیدگاه فقها در این موضوع و بررسی آسیب های قمه­زنی بپردازد و با تبیین ادلۀ فقهی، عدم جواز قمه­ زنی را ثابت و  دیدگاه مدافعان این پدیده را ارزیابی و نقد کند.

این گزارش می افزاید: این کتاب با استفاده از منابع معتبر حدیثی و تاریخی ، برای گروه مخاطبان عمومی نگاشته و در 148 صفحه و قطع رقعی چاپ شده و با قیمت هشت هزار تومان، در فروشگاه های موسسۀ بوستان کتاب در قم، مشهد، تهران و اصفهان عرضه می شود.

گفتنی است، علاقه‌مندان جهت تهیه و مطالعه این کتاب می‌توانند با شماره تلفن 7 ـ 37742155  ـ 025 تماس بگیرند یا با مراجعه به سایتwww.bustaneketab.com  و خرید اینترنتی،  از تخفیف ویژه برخوردار شوند.